جویای تبریزی
از مجموعه: رباعیات
آن کس که به کُدیه روزگارش گذرد
در روسیهی لیل و نهارش گذرد
عار از طلب آن را که نباشد چون ماه
از کاسهٔ همسایه مَدارش گذرد