شمارهٔ ۸۲۷

بازآمدی که شمع دل افروزیم دگر

کشتی و زنده کردی و می سوزیم دگر

چرخم بروز هجر تو صد جام زهر داد

یارب مباد روزی ازین روزیم دگر

روزم چو روشن از رخت ای آفتاب

مفکن زهجر خود بسیه روزیم دگر

چاک دلم بسوزن مژگان خویش دوز

چشم از جمال خویش چه میدوزیم دگر

آسوده گشته بود دل من بکنج صبر

چشم خوش تو کرد بد آموزیم دگر

از روز هجر شکوه چو اهلی نمی کنم

شکر خدا که شمع شب افروزیم دگر