شمارهٔ ۱۱۰

مانی قدرت او در دو جهان نقّاش است

او به صورتگری نقش جهانی فاش است

طوطی طبع من خسته ز دریای وجود

به ثنای در توحید تو بس در پاش است

متنفّس نشود از در لطفش نومید

کمترین جانوری بر در او خفّاش است