جهان ملک خاتون
از مجموعه: رباعیات
کس عهد وفا چنانکه پروانهٔ خُرد
با دوست به پایان نشنیدیم که بُرد
مقراض به دشمنی سرش برمیداشت
پروانه به دوستیش در پا میمرد