شمارهٔ ۱۷۱

من دل به تو داده‌ام نکو می‌دارش

زنهار که بیش از این مکن آزارش

بر دلشده رحم کن تو ای دوست چو نیست

جز لطف تو ای دوست کسی غمخوارش