جهان ملک خاتون
از مجموعه: در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها
کردهست مرا بی سر و بی سامان بخت
یارب که مباد هیچکس ویران بخت
من زار همی گریم و خوش میگویم
ای همنفسان دریغ آن سلطان بخت