جهان ملک خاتون
از مجموعه: در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها
بازم ز غم زمانه جان میسوزد
جان را چه محل جمله جهان میسوزد
دل سوختن جانش نهان میباشد
دیدم جگر خود که عیان میسوزد