شمارهٔ ۱۳۱

به حق آن، که جز از تو، کسی گزیده نی‌ام

که در فراق تو یک لحظه آرمیده نیم

بریده شد رگ جانم ز تیغ فرقت تو

تو آن نگر که هنوز از تو، دل بریده نی‌ام

مباد بر رسن گیسوی تو دست نسیم

اگر چو چنبر ابروت قد خمیده نی‌ام

فلک ز دانه خال تو بی‌نصیبم کن

اگر ز چنبر تو چون مرغ دل رمیده نی‌ام

وداع دیده کنم، گر به دیگری نگرد

کجا غلام توام، من غلام دیده نی‌ام

ز غمزه تو مبادم امان جان اثیر

اگر چو چشم تو بی‌چشم تو شمیده نی‌ام