مجد همگر
از مجموعه: رباعیات
خاکی ز زمین که عطف دامانت برُفت
در دیده کشم به آشکار و به نهفت
این عذر که آمدی کجا خواهم خواست
وین لطف که کردهای کجا دانم گفت