شمارهٔ ۳۹۸

آنم چو نمی‌دهی که مستان خواهند

آن بخش که رنگ و بو پرستان خواهند

من گل ز تو خواهم که توئی معدن گل

شک نیست که هم گل ز گلستان خواهند