شمارهٔ ۴۱۲

می جز ز کف تو نوش لب خوش نبود

بی روی تو خوش عیش و طرب خوش نبود

شب خوش مکن ای دوست که بر دلشدگان

بی عارض چون روز تو شب خوش نبود