رباعی شمارهٔ ۱۳۰

ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم

سرمایهٔ دادیم و نهادِ ستمیم

پستیم و بلندیم و کمالیم و کمیم

آئینهٔ زنگ خورده و جام جمیم