رباعی شمارهٔ ۱۴۷

می خوردن و گرد نیکوان گردیدن

به زآن‌ که به زرق زاهدی ورزیدن

گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود

پس روی بهشت کس نخواهد دیدن