خواجوی کرمانی
از مجموعه: رباعیات
آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون
می کرد سمن برگ ز نرگس گلگون
ابروش بشکل نون و چشم سیهش
در بحر فتاده بود همچون ذوالنون