شمارهٔ ۱۵۵

بیا که طره تو میل شور و شر دارد

بیا که چهره تو جلوه دگر دارد

بیا که جز قد تو کس ندیده قامت سرو

که سیب و نار و گل و لاله بارو بر دارد

بیا که هر چه سر زلف تو شکسته تر است

دل شکسته ما را شکسته تر دارد

بیا که از دل بشکسته پریش حبیب

شکسته زلف پریشیده ات خبر دارد

سواد زلف تو زآشفته حالی دل ما

هزار نسخه خوش خط معتبر دارد