رباعی شمارهٔ ۳۶۲

در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای

کاشوب جهان و شور عالم شده‌ای

در خواب ندانم که چه دیدستی دوش

کامروز چو نقش فوطه در هم شده‌ای