مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
جوله پسری که جان و دل خسته اوست
از تار دو زلفش تن من بسته اوست
بی پود چو تار زلف در شانه کند
زآن این تن زار گشته پیوسته اوست