مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
قاضی چو زنش حامله شد زار گریست
گفتا ز سر قهر که این واقعه چیست
من پیرم و . . . من نمیخیزد هیچ
وین قحبه نه مریم است، این بچه کیست