مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
زلف تو چو آه من درازی دارد
خلق خوش تو بنده نوازی دارد
چشم خوش تو دوست از آن میدارم
کز منَّت سرمه بی نیازی دارد