مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
نجار که در پسته او خنده بود
عکس رخ او چو مهر تابنده بود
باز از سر تیشه چون کند، کنده گری
حقا که اگر نظیر او کنده بود