مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
مستش دیدم، گرفته راه خانه
خلقی با او، ز خویش و از بیگانه
خود را به ستم برو زدم مستانه
ز آنگونه که با شمع کند پروانه