مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
هر چند چو خاکِ راه خوارم گیری
خاک توام، ارچه خاکسارم گیری
در بحر غمم ز اشک شاید که به لطف
نزدیک لب آئی، به کنارم گیری