میرداماد
از مجموعه: رباعیات
عمری بگذشت از آنکه در خواب، شبی
از بادهٔ جامِ وصلِ حورینسبی
تَر شد لبم و هنوز چون یاد کنم
بیخود گردم چو مستِ جامِ طَرَبی