شمارهٔ ۴

ای آنکه توئی به‌هستی‌یِ خود واجب

بر جمله‌یِ ماسوا به‌هستی واهب

علم تو بغیر هستیت نیست که نیست

از محضرِ هستی‌یِ تو چیزی غائب