بخش ۱۶۰ - الشیخ

مراد از شیخ باشد مرشد راه

ز حال خلق و عیب نفس آگاه

ز علم شرع و آداب طریقت

بود آگه هم از سر حقیقت

ره تکمیل را پیموده باشد

بفرق بعد جمع آسوده باشد

بود آگاه از امراض و آفات

و را مقدور هم دفع بلیات

بداند هر دوئی را خواصش

که باشد بر چه دردی اختصاصش

چنین شیخی در او روی وریانیست

ز ارشادش بجز حق مدعانیست