بخش ۲۱۳ - عبدالمؤمن

ز عبدالمؤمنت گویم معاین

در او کرده تجلی اسم مؤمن

حق ایمن کرده از رنج و عقابش

نباشد با خلایق انتسابش

هم ایمن خلق از وی در همه حال

بنفس خویش و اهل و مال و احوال

دهی گر سیم ور کوبی بسنگش

نیابی در مقام صلح و جنگش