بخش ۲۸۶ - عبدالتواب

کنم از عبد توابت هم آگاه

رجوع اوست بر حق گاه و بیگاه

ز نفس خویش و کل ما سوی الحق

بحق عود و ایاب استش محقق

رسد تا خود ز تایید حقیقی

بعرفان و بتوحید حقیقی

بظاهر توبه از نفس و هوی کرد

بباطن تو به از غیر خدا کرد

بظاهر امر حق را کرد تعظیم

بباطن حکم او گشت تسلیم

بد انسانی که بر حقش ایابست

دهد عود آنکه را با حق حساب است