ترکی شیرازی
از مجموعه: فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
اگر صد سال در این دار فانی
بمانی، عاقبت بایست مردن
چو می دانی که باید عاقبت مرد
چه حاصل، از غم بیهوده خوردن