شمارهٔ ۱۲
امیر پازواری
از مجموعه: دیوان اشعار
اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ
مِهْ جٰان وُ دِلْرِهْ یِکْبٰارْ نییٰارْ نی شِهْ دَسْتْ
مَجْنُونْ صِفِتْ گِرْدِ مِهْ، شَیْدٰایِ سَرْمَسْتْ
گَوهِرْ گِلِهْ دیمْ رِهْ تا بییٰارِمْ (بییورِمْ) شِهْ دَسْتْ