شمارهٔ ۷۲

اُون که بنهْ روزْ با تو بوییهْ مایلْ

اسا به عشقِ دَرْدْ، سُوجنهْ یومُ و لَیلْ

تا مُور به منه کَلهْ جه هاکنهْ خَیْلْ

اُونْ مَحَلْ خیالْ دارمه به ته عشقِ مَیلْ