شمارهٔ ۱۷۹

امیر گنه: دوستْ کانِ نواته لو، ته

یا سرچشمه‌یِ اویِ حیاته لو، ته

خِدا شَرْوِتِ جامْ رِهْ، دِپاته لو، ته

هر کس دَردِ دلْ دارنه، نجاته لو، ته