شمارهٔ ۱۸۲

سی داغ به منه دل دره ته ابرویه

عجب ویّمه که داغ به دل مه برویه

وشکو رنگ به رنگ، دیمه کنار رویه

سرونگ هدا بون، دارمه ته یار بویه