شمارهٔ ۲۱۰

روضه روح من رضای تو باد

قبله گاهم در سرای تو باد

سرمه دیده جهان بینم

تا بُوَد ، گرد خاک پای تو باد

گر همه رأی تو فنای من است

کار من بر مراد رای تو باد

شد دلم ذره وار در هوست

دایم این ذره در هوای تو باد