۱۳- آیات ۵۳ تا ۵۵

وَ أَقْسَمُوا بِاللّٰهِ جَهْدَ أَیْمٰانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَیَخْرُجُنَّ قُلْ لاٰ تُقْسِمُوا طٰاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اَللّٰهَ خَبِیرٌ بِمٰا تَعْمَلُونَ (۵۳) قُلْ أَطِیعُوا اَللّٰهَ وَ أَطِیعُوا اَلرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمٰا عَلَیْهِ مٰا حُمِّلَ وَ عَلَیْکُمْ مٰا حُمِّلْتُمْ وَ إِنْ تُطِیعُوهُ تَهْتَدُوا وَ مٰا عَلَی اَلرَّسُولِ إِلاَّ اَلْبَلاٰغُ اَلْمُبِینُ (۵۴) وَعَدَ اَللّٰهُ اَلَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی اَلْأَرْضِ کَمَا اِسْتَخْلَفَ اَلَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ اَلَّذِی اِرْتَضیٰ لَهُمْ وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یَعْبُدُونَنِی لاٰ یُشْرِکُونَ بِی شَیْئاً وَ مَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذٰلِکَ فَأُولٰئِکَ هُمُ اَلْفٰاسِقُونَ (۵۵)

و سوگند یاد کردند بخدا سخت‌ترین سوگندهاشان که اگر فرموده بودی ایشان را هر آینه بیرون می‌رفتند بگو سوگند مخورید طاعتی است معروف بدرستی که خدا آگاه است بآنچه می‌کنید (۵۳) بگو فرمانبرید خدا را و فرمانبرید رسول را پس اگر روی گردانند پس جز این نیست که بر اوست آنچه بار کرده شده و بر شماست آنچه بار کرده شدید و اگر اطاعت کنید او را راه یابید و نیست بر رسول مگر رسانیدن آشکار (۵۴) وعده کرده خدا آنان که گرویدند از شما و کردند کارهای شایسته که هر آینه خلیفه خواهد کرد ایشان را در زمین چنان که خلیفه کرد آنان را که بودند پیش از ایشان و هر آینه متمکن خواهد کرد برای ایشان دینشان را که پسندید برای ایشان و هر آینه تبدیل خواهد کرد برای ایشان از بعد خوفشان ایمنی پرستند مرا شریک نسازند بمن چیزی را و آنکه کافر شد پس از آن پس آنهااند بیرون رفتگان از فرمان (۵۵)

می خورند ایشان به سوگندی شدید

بر خدا سوگند از بیم و امید

که بفرمایی گر ایشان را کنون

می روند از خانمان خود برون

گو چه حاجت بر قسم این نارواست

طاعت معروف مطلوب از شماست

وآن بود اخلاص در طاعات و بس

داند آنچه می کنید او هر نفس

گو کنید از حق اطاعت وز رسول

پس بگردانید گر روی از قبول

پس جز این نبود که می باشد بر او

آنچه بر وی حمل گشته مو به مو

نیست یعنی غیر تبلیغ از یقین

بر رسول حق ز احکام مبین

بر شما هم بار گشته است از رشاد

آنچه آرید از اطاعت و انقیاد

گر نمایید از پیمبر پیروی

ره به حق یابید و خیر معنوی

می نباشد بر رسول الاّ بلاغ

راه روشن خواهد ار کس در سراغ

سوی هجرت کردگان از فرقه ها

بود پس پیغامهای غم فزا

بُد ز بیم اندر مساء و در صباح

مؤمنان را همره اسباب سلاح

می بگفتند این شود آیا که هم

مطمئن ما خود شویم از رنج و غم

آمد آیت که نموده وعده حق

آنکه را شد بر عطایش مستحق

آنکه یعنی بگرویده از شما

هم بود شایسته کار و نیک را

تا نمایدشان خلیفه در زمین

همچو ایشان که نموده پیش از این

دینشان را هم تمکن بخشد او

که پسندیده است و بگزیده و نکو

هم به دل بدهد خداوند غنی

بهرشان از بعد خوفی ، ایمنی

تا پرستند آن کسانم از تمیز

هم شریکِ من نسازند ایچ چیز

وآنکه مرتد بعد از این شد فاسق است

حکم او بر حکم کفر سابق است