۱۸- آیات ۶۸ تا ۷۰

وَ رَبُّکَ یَخْلُقُ مٰا یَشٰاءُ وَ یَخْتٰارُ مٰا کٰانَ لَهُمُ اَلْخِیَرَةُ سُبْحٰانَ اَللّٰهِ وَ تَعٰالیٰ عَمّٰا یُشْرِکُونَ (۶۸) وَ رَبُّکَ یَعْلَمُ مٰا تُکِنُّ صُدُورُهُمْ وَ مٰا یُعْلِنُونَ (۶۹) وَ هُوَ اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ لَهُ اَلْحَمْدُ فِی اَلْأُولیٰ وَ اَلْآخِرَةِ وَ لَهُ اَلْحُکْمُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (۷۰)

و پروردگار تو می‌آفریند آنچه می‌خواهد و اختیار می‌کند نباشد مر ایشان را اختیار دانم پاک بودن خدا را و برتر آمد از آنچه شریک می‌آوردند (۶۸) و پروردگار تو می‌داند آنچه را پنهان می‌دارد سینه‌هاشان و آنچه آشکار می‌کنند (۶۹) و اوست خدا نیست الهی مگر او مر او راست ستایش در دنیا و آخرت و مر او راست حکم و بسوی او برگردانیده می‌شوید (۷۰)

می کند خلق آنچه خواهد کردگار

هم نماید آنکه نیک است اختیار

بر رسالت برگزیند یعنی او

آنکه باشد بهتر اندر وصف و خو

تا نگوید هر خسیسی بوالفضول

کز چه کرده حق محمّد(ص) را رسول

از عرب باید نماید اختیار

دیگری را کوست با نام و تبار

همچنین هستند هر دور ای همام

که کنند ابلیس رویی با کرام

هر دمی آرند انکاری ز نو

چون سگی کز نور ماه آید به عو

من از این نامردمان بسیار چیز

دیده و بشنیده ام گاه ستیز

شرحی ار گویم از آن گفتارها

خیره از حیرت شود ابصارها

هست ظاهر نزد ارباب خرد

گفته ها که خیزد از حقد و حسد

درگذر زآن قابل تقریر نیست

این زمان جز نوبت تفسیر نیست

پاک از آن باشد خدای لم یزل

که کند بر اختیار کس عمل

هم بلند و برتر از آن کآورد

شرک بر وی بوالفضولی بی خرد

داند آن پررودگارت در صدور

آنچه می پوشند از حقد و شرور

هم بداند آنچه سازند آشکار

طعن قرآن و نبی را زآن گذار

وَ هُوَ الله لَآ إلَهَ غَیرِهُ

در دو دنیا حمد باشد بهر او

هم بود در حکم او فرمانروا

سوی او گردید راجع در جزا