۵- آیات ۲۷ تا ۳۲

وَ لِلّٰهِ مُلْکُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ یَوْمَ تَقُومُ اَلسّٰاعَةُ یَوْمَئِذٍ یَخْسَرُ اَلْمُبْطِلُونَ (۲۷) وَ تَریٰ کُلَّ أُمَّةٍ جٰاثِیَةً کُلُّ أُمَّةٍ تُدْعیٰ إِلیٰ کِتٰابِهَا اَلْیَوْمَ تُجْزَوْنَ مٰا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۲۸) هٰذٰا کِتٰابُنٰا یَنْطِقُ عَلَیْکُمْ بِالْحَقِّ إِنّٰا کُنّٰا نَسْتَنْسِخُ مٰا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۲۹) فَأَمَّا اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ فَیُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِی رَحْمَتِهِ ذٰلِکَ هُوَ اَلْفَوْزُ اَلْمُبِینُ (۳۰) وَ أَمَّا اَلَّذِینَ کَفَرُوا أَ فَلَمْ تَکُنْ آیٰاتِی تُتْلیٰ عَلَیْکُمْ فَاسْتَکْبَرْتُمْ وَ کُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِینَ (۳۱) وَ إِذٰا قِیلَ إِنَّ وَعْدَ اَللّٰهِ حَقٌّ وَ اَلسّٰاعَةُ لاٰ رَیْبَ فِیهٰا قُلْتُمْ مٰا نَدْرِی مَا اَلسّٰاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلاّٰ ظَنًّا وَ مٰا نَحْنُ بِمُسْتَیْقِنِینَ (۳۲)

و مر خدا راست پادشاهی آسمانها و زمین و روزی که قایم شود قیامت آن روز زیان می‌کنند باطل‌کیشان (۲۷) و بینی هر امتی را بزانو در آینده هر امتی خوانده می‌شود بکتابش آن روز جزا داده می‌شوید آنچه را بودید که می‌کردید (۲۸) اینست کتاب ما سخن می‌گوید بر شما بحق بدرستی که ما بودیم که می‌نوشتیم آنچه را بودید که می‌کردید (۲۹) پس اما آنان که ایمان آوردند و کردند کارهای شایسته پس داخل می‌سازد ایشان را پروردگارشان در رحمتش آنست آن کامیابی آشکار (۳۰) و اما آنان که کافر شدند آیا پس نبود آیتهای من که خوانده می‌شد بر شما پس سرکشی می‌کردید و بودید گروهی گناهکاران (۳۱) و چون گفته شود که وعده خدا حق است و قیامت نیست شکی در آن گوئید ندانیم چیست قیامت گمان نمی‌بریم مگر گمانی و نیستیم ما یقین دارندگان (۳۲)

باشد از حق شاهی ارض و سما

قادر است او بر اعاده هر کجا

چون قیامت قائم آید مبطلون

اندر آن روزند در خسران فزون

بینی آن روز از نشان قاعده

هر گروهی را به زانو آمده

یا که آن روزند فرقه فرقه خلق

یا فراهم گشته در هم تنگ حلق

هر گروهی خوانده گردد با کتاب

وآن صحیفه است از عملها در حساب

پس جزاء داده شوید امروز هان

زآنچه کردید از عملها در جهان

این کتاب ماست کاینک هِشته اند

مر کرام الکاتبین بنوشته اند

یعنی این طومار اعمال شماست

که ز امر ما نوشته شد به راست

بر شما باشد گوَه گوید سخن

بر درستی هر چه کرده مرد و زن

خود به استنساخ اعمال شما

امر فرمودیم کردید آنچه را

پس کسان که مؤمنند ایشان به حق

کرده اند اعمال نیکو از فرق

آورد در رحمتش پروردگار

رستگاری ای بود این آشکار

وآن کسان که بر خدا کافر شدند

پس ملایکشان چنین گویند چند

بر شما نامد رسولان هر کجا

خوانده ز ایشان تا شود آیات ما

پس شما کردید اِباء بی اشتباه

فرقه ای بودید ساعی در گناه

وَإذَا قِیلَ إنَّ وَعدَ االلهِ حَق

هم قیامت نیست در وی ریب و دق

پس شما گفتید این معلوم نیست

ما قیامت را نمیدانیم چیست

نیست ما را هیچ ظنّی اندر این

جز گمانی که بود دور از یقین

ما نه از مُستَیقِنِینیم اندر آن

در شما هم بلکه داریم این گمان

بر شما هم نیست یعنی این یقین

ظنّمان در حقتان باشد چنین