۲- آیات ۶ تا ۸

قُلْ یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ هٰادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّکُمْ أَوْلِیٰاءُ لِلّٰهِ مِنْ دُونِ اَلنّٰاسِ فَتَمَنَّوُا اَلْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صٰادِقِینَ (۶) وَ لاٰ یَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِمٰا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ وَ اَللّٰهُ عَلِیمٌ بِالظّٰالِمِینَ (۷) قُلْ إِنَّ اَلْمَوْتَ اَلَّذِی تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاٰقِیکُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلیٰ عٰالِمِ اَلْغَیْبِ وَ اَلشَّهٰادَةِ فَیُنَبِّئُکُمْ بِمٰا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۸)

بگو ای آن کسانی که یهودیت اختیار کردند اگر ادعا می‌نمائید که شما دوستان خدائید از غیر مردمان پس آرزو کنید مرگ را اگر هستید راستگویان (۶) و آرزو نخواهند کرد آن را هرگز بسبب آنچه پیش می‌فرستاد دستهاشان و خدا داناست بستمکاران (۷) بگو بدرستی که آن مرگی که می‌گریزید از او پس بدرستی که آن ملاقات کننده شماست پس برگردانیده می‌شوید بعالم غیب و شهادت پس خبر خواهد داد شما را بآنچه بودید که می‌کردید (۸)

آمد آیت کای کسانی کاختیار

هستتان دین یهود اندر قرار

دون مردم گر به زعم خود شما

بر خدا هستید ابناء و اولیا

موت را خواهید پس گر صادقید

مر لقای ربِ خود را شایقید

آرزو نکنند هرگز لیک موت

هست محض دعوی این گفتار و صوت

دستهاشان زآنچه بفرستاده پیش

یعنی اعمالی که مردود است بیش

حق بود دانا بر استمکارگان

وز بلاد ایمنی آوارگان

ای محمّد (ص) گو کز آن موتی کز او

میگریزید او کند ناچار رو

بر شما پس میرسد آن بی خلاف

در وقوعش نیست تعطیل و گزاف

بازگردانیده گردید از قرار

سوی آن دانای پنهان و آشکار

پس خبر بدهد بدآنچه می کنید

مر شما را آن خدای بی ندید

می دهد یعنی به نیک و بد جزا

هر عمل را هست پاداشی سزا