۵- آیات ۱۰ تا ۱۲

أَعَدَّ اَللّٰهُ لَهُمْ عَذٰاباً شَدِیداً فَاتَّقُوا اَللّٰهَ یٰا أُولِی اَلْأَلْبٰابِ اَلَّذِینَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اَللّٰهُ إِلَیْکُمْ ذِکْراً (۱۰) رَسُولاً یَتْلُوا عَلَیْکُمْ آیٰاتِ اَللّٰهِ مُبَیِّنٰاتٍ لِیُخْرِجَ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ مِنَ اَلظُّلُمٰاتِ إِلَی اَلنُّورِ وَ مَنْ یُؤْمِنْ بِاللّٰهِ وَ یَعْمَلْ صٰالِحاً یُدْخِلْهُ جَنّٰاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ خٰالِدِینَ فِیهٰا أَبَداً قَدْ أَحْسَنَ اَللّٰهُ لَهُ رِزْقاً (۱۱) اَللّٰهُ اَلَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ وَ مِنَ اَلْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ یَتَنَزَّلُ اَلْأَمْرُ بَیْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اَللّٰهَ عَلیٰ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ وَ أَنَّ اَللّٰهَ قَدْ أَحٰاطَ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عِلْماً (۱۲)

آماده کرد خدا برای ایشان عذابی سخت پس بپرهیزید از خدا ای صاحبان عقل آنان که گرویدند بتحقیق که فرو فرستاد خدا بسوی شما ذکر را (۱۰) رسولی را که بخواند بر شما آیات خدا را که واضح است تا بیرون برد کسانی را که ایمان آوردند و کردند کار شایسته از تاریکیها بسوی روشنایی و آنکه ایمان آورد بخدا و کرد کار نیکو داخل کند او را در بهشتهایی که جاریست از زیر آنها نهرها جاویدند در آن همیشه بتحقیق که نیکو کرد خدا برای او روزیش را (۱۱) خداست آنکه آفرید هفت آسمان را و از زمین مثل آنها فرو می‌آرد امر میان آنها تا بدانید بدرستی که خدا بر هر چیز تواناست و بدرستی که خدا احاطه نمود بهر چیز از جهت علم (۱۲)

کرده حق آماده بهر مشرکان

مر عذابی سخت در هر دو جهان

پس بترسید از عذاب کردگار

ای خداوندان عقل و اعتبار

ای کسان که اهل ایمانید و فکر

کرده نازل سویتان حق پند و ذکر

قصد، قرآن است یا جبریل از آن

هر دو ذکرند از خدا بر بندگان

هم فرستاد او رسولی جان فزا

کآیت االله را بخواند بر شما

آیتی روشن کننده در ظهور

کآورد بیرون ز ظلمت سوی نور

آن کسان کایمان به حق آورده اند

کارها شایسته و افزون کرده اند

وآنکه او آورد ایمان بر خدا

کار نیکو کرد بی شوب و ریا

آرد او را در بهشتی که روان

جوی ها باشد ز زیرش جاودان

دائمند از حق در آن خرم بهشت

کرده نیکو رزق هر نیکو سرشت

آن خدایی کآفرید او این چنین

هفت افلاک مطبّق بی مُعین

همچنین بر مثل آن هفت آسمان

هفت ارض ایجاد فرمود از نشان

بین ارض و آسمان آید فرود

دم به دم فرمان خلاّق ودود

تا بدانید آنکه حق بر کلّ شیء

هست قادر گشت زو هر چیز حی

هم رسیده است از ره دانش تمام

بر هر آن چیزی ز اشیاء لاکلام

علم او یعنی محیط است از شهود

بر هر آن چیزی که داد او را وجود