۳- آیات ۲۹ تا ۳۶

إِنَّ اَلَّذِینَ أَجْرَمُوا کٰانُوا مِنَ اَلَّذِینَ آمَنُوا یَضْحَکُونَ (۲۹) وَ إِذٰا مَرُّوا بِهِمْ یَتَغٰامَزُونَ (۳۰) وَ إِذَا اِنْقَلَبُوا إِلیٰ أَهْلِهِمُ اِنْقَلَبُوا فَکِهِینَ (۳۱) وَ إِذٰا رَأَوْهُمْ قٰالُوا إِنَّ هٰؤُلاٰءِ لَضٰالُّونَ (۳۲) وَ مٰا أُرْسِلُوا عَلَیْهِمْ حٰافِظِینَ (۳۳) فَالْیَوْمَ اَلَّذِینَ آمَنُوا مِنَ اَلْکُفّٰارِ یَضْحَکُونَ (۳۴) عَلَی اَلْأَرٰائِکِ یَنْظُرُونَ (۳۵) هَلْ ثُوِّبَ اَلْکُفّٰارُ مٰا کٰانُوا یَفْعَلُونَ (۳۶)

بدرستی که آنان که گناهکار شدند هستند از آنان که ایمان آوردند می‌خندند (۲۹) و چون گذرند بایشان اشاره می‌کنند بچشم و ابرو (۳۰) و چون برگردند بسوی کسانشان برگردند شادی‌کنان (۳۱) و چون بینند ایشان را گویند بدرستی که اینان هر آینه گمراهانند (۳۲) و فرستاده نشد بر ایشان نگهبانان (۳۳) پس آن روز آنان که گرویدند از کافران می‌خندند (۳۴) بر سریرها نظاره می‌کنند (۳۵) آیا جزا داده شدند کافران آنچه بودند که می‌کردند (۳۶)

آن کسان که نامه های خود سیاه

کرده اند از شرک و عصیان و گناه

بر گروه مؤمنین اندر مرور

می بخندند از ره غمز و غرور

باز چون گردند سوی اهل خود

باز می گردند شاد از جهل خود

مؤمنان را کافران بینند چون

می بگویند این گروه لَظَالُّون

وآنگهی که نی فرستاده شدند

بهر ایشان مر نگهبانان چند

تا که باشند آن گروه دین تباه

بر ضلالت یا هدایتشان گواه

قول کفار است یا این در مقال

که بود قوم محمّد در ضلال

بهر ایشان نی فرستاده شده

مر نگهبانی ز رأی فاسده

در قیامت چون رسد هنگام آن

مؤمنان خندند پس بر کافران

سوی ایشان بنگرند از تختگاه

در جهنم واندر آن دود سیاه

کافران آیا جزاء داده شدند

بر هر آنچه بودشان کردار چند