شمارهٔ ۴۳

به پیش قامت تو سرو بوستان شده پست

اسیر قد بلندت ز قید عالم رست

من از ازل ز نگاه تو مست و مدهوشم

ز لعل باده‌پرست تو هوشیاران مست

هزار مرتبه هر روزم ار کشی تو بکش

ز شام روز جزا تا به صبح روز الست

کجا رواست که تا حشر دل دهد به کسی

کسی که دل به خم زلف تابدار تو بست

خطا ز غمزه تو در جهان ندید کسی

به سان تیر قضا کز کمان قدرت جست

عزیز من چو عزیزان به سوی مصر آمد

رواج رونق بازار یوسفی بشکست

کلاه گوشه بساید به عرش چون خاقان

بر آستان تو هر کس که از ازل بنشست