شمارهٔ ۷۵۴

خزان رسید و پی غمگساریی چمنم

شکسته رنگ ز بیمارداریی چمنم

چمن ز دوریت ای گل به خاک یکسان شد

بیا که سوخت دل از خاکساریی چمنم

به دل شکست مرا خار بی‌وفایی گل

دگر نماند سر دوستداریی چمنم

چو غنچه پیرهنم پاره کرد باد بهار

شگفت عاقبت این گل ز یاری چمنم

رقم همیشه کنم ماجرای بلبل و گل

بهار داده وقایع نگاری چمنم

ز دست رفت گل و زخم خار بر هم خورد

نماند هیچ به کف یادگاریی چمنم

اگرچه در قفسم عرصه تنگ شد واقف

ولیک زنده به امیدواری چمنم