شمارهٔ ۸۱۴

مهربانی نشد دوچار به من

قدردانی نشد دوچار به من

مانده در پرده زور زاری من

پهلوای نشد دوچار به من

عمر شد صرف پاسبانی دل

دلستانی نشد دوچار به من

ناتوان گشته‌ام ولی چون خود

ناتوانی نشد دوچار به من

چو دل خود که جیب من بستست

خسم جانی نشد دوچار به من

ماند ناگفته درد دل واقف

هم‌زبانی نشد دوچار به من