رباعی شمارهٔ ۲۴

آن عشق که هست جزء لاینفکِ ما

حاشا که شود به عقلِ ما مدرکِ ما

خوش آنکه ز نورِ او دمد صبحِ یقین

ما را برهاند ز ظلامِ شکِ ما