رباعی شمارهٔ ۳۹۳

دستی که زدی به ناز در زلف تو چنگ

چشمی که ز دیدنت ز دل بردی زنگ

آن چشم ببست بی توام دیده به خون

وآن دست بکوفت بی توام سینه به سنگ