رباعی شمارهٔ ۴۷۵

سرمایهٔ غم ز دست آسان ندهم

دل بَرْنَکَنَم ز دوست تا جان ندهم

از دوست که یادگار دردی دارم

آن درد به صد هزار درمان ندهم