رباعی شمارهٔ ۶۷۵

بی‌پا و سرانِ دشتِ خون‌آشامی

مُردند ز حَسْرَت و غَمِ ناکامی

مِحْنَت‌زدگانِ وادیِ شوقِ تو را

هِجْران کُشَد و اَجَل کِشَد بدنامی