رباعی شمارهٔ ۶۸۹

تا چند سخن تراشی و رنده زنی؟

تا کی به هدف تیرِ پراکنده زنی؟

گر یک ورق از علمِ خموشی خوانی

بسیار بدین گفت و شنو خنده‌زنی