دوبیتی شمارهٔ ۲۹۱

خوشا آن دل که از غم بهره‌ور بی

بر آن دل وای کز غم بی‌خبر بی

ته که هرگز نسوته دیلت از غم

کجا از سوته دیلانت خبر بی