شمارهٔ ۱۲۲

آن که نماند به هیچ خلق خدای است

تو نه خدایی، به هیچ خلق نمانی

روز شدن را نشان دهند به خورشید

باز مر او را به تو دهند نشانی

هرچه بر الفاظ خلق مدحت رفته‌ست

یا برود، تا به روز حشر تو آنی