شمارهٔ ۲۱۶ - در مدح

ای کریمی که رای همت تو

عدم سایلان وجود کند

شرم دارد زمانه با چو تویی

که ز حاتم حدیث جود کند

حاتم از خاک گربرآرد سر

خاک پای ترا سجود کند